![\"TIGA_NFR_Cover_2\"](\"https:\/\/muzykabeztajemnic.info.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/TIGA_NFR_Cover_2-600x600.jpg\")
<\/b><\/p>\n<\/b><\/p>\n
Tiga, legenda sceny klubowej i wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rca fenomenu electroclash, powraca ze znakomitym taneczno-popowym albumem \u201eNo Fantasy Required\u201d.<\/b><\/p>\n
Go\u015bcinnie wspieraj\u0105\u00a0go takie tuzy jak Hudson Mohawke, Matthew Dear i Jake Shears ze Scissor Sisters. Tiga b\u0119dzie gwiazd\u0105 tegorocznej edycji Festiwalu Tauron Nowa Muzyka w Katowicach!<\/b><\/p>\n
\u201ePraca z Tig\u0105 jest jak jedzenie chips\u00f3w \u2013 raz zaczniesz, nigdy nie mo\u017cesz przesta\u0107\u201d <\/i>– przyznawa\u0142 w jednym z wywiad\u00f3w brytyjski producent Richard X (m.in. Kelis, Sugababes). To samo mo\u017cna powiedzie\u0107 o najnowszym kr\u0105\u017cku przystojnego Kanadyjczyka. \u201eNo Fantasy Required\u201d <\/b>to doskona\u0142y zestaw chwytliwych i niezwykle b\u0142yskotliwych przeboj\u00f3w z parkietowym \u201ewykopem\u201d.<\/p>\n
Tiga jest lubiany w muzycznym \u015brodowisku, nic zatem dziwnego, \u017ce do wsp\u00f3\u0142pracy przy nowym albumie nam\u00f3wi\u0142 znamienitych go\u015bci – Hudson Mohawke, Jake Shears (Scissor Sisters), Matthew Dear, Paranoid London, czy Jori Hulkkonen <\/b>to tw\u00f3rcy dzi\u0119ki kt\u00f3rym p\u0142yta nabra\u0142a doskona\u0142ego producenckiego szlifu i wybrzmiewa r\u00f3\u017cnymi barwami ambitnego electro-popu.<\/p>\n
Kanadyjczyk nigdy nie ukrywa\u0142\u00a0swoich muzycznych fascynacji: od Depeche Mode i Soft Cell, przez Davida Bowie i Nine Inch Nails, po klasyk\u00f3w mocnego techno czy electro<\/b>\u00a0i dobrze odnajduje si\u0119 w najr\u00f3\u017cniejszych muzycznych konwencjach. O remiksy prosili go nie tylko \u201eDepesze”, ale te\u017c\u00a0LCD Soundsystem, Moby czy The XX. <\/b>Od wielu lat zwi\u0105zany ze scen\u0105 klubow\u0105, zaprzecza stereotypowi anonimowego techno tw\u00f3rcy. Tiga to nie tylko \u015bwietny producent i did\u017cej, ale te\u017c charyzmatyczny performer i animator sceny. Przez jego label Turbo przewin\u0119li si\u0119\u00a0tak uznani wykonawcy jak Duke Dumont, Chromeo,\u00a0Gesaffelstein\u00a0czy\u00a0Boyz Noiz<\/b> za\u015b jego autorska wizja muzyki tanecznej urzeka elegancj\u0105, b\u0142yskotliwo\u015bci\u0105 i wszechstronno\u015bci\u0105.<\/p>\n
Nowy album \u201eNo Fantasy Required\u201d wydany przez sublabel Ninja Tune – Counter, pokazuje jego r\u00f3\u017cne oblicza. Z jednej strony kusi singlem \u201e\u0091Make Me Fall in Love\u0092\u201d – hipnotycznym duetem z zaprzyja\u017anionym Jake\u2019m Shrearsem ze Scissor Sisters. Euforyczna melodia na pulsuj\u0105cytm beacie przypomina klasyki electroclashowej z\u0142otej ery. Z drugiej, doskonale odnajduje si\u0119 w surowym, pompuj\u0105cym, narkotycznym \u201ePlanet E\u201d, kt\u00f3re powsta\u0142o w wyniku studyjnej interakcji Tigi z gwiazd\u0105 nowej elektroniki – Hudsonem Mohawke.<\/b> Atrakcji na nowym kr\u0105\u017cku nie brakuje. Przewrotne \u201eHaving So Much Fun\u201d przebojowo wybrzmiewa w klimacie analogowego electro.\u00a0 \u201eTell Me Your Secret\u201d to melancholijna fuzja depeszowego mroku i liryzmu The Chromatics<\/b>. \u201eAlways\u201d z kolei zaskakuje echem dawnych rave\u2019\u00f3w, w czym pomogli fani brzmie\u0144 acid – Paranoid London. O tym, \u017ce mo\u017cna \u0142\u0105czy\u0107 piosenkow\u0105\u00a0chwytliwo\u015b\u0107 i taneczne walory Tiga przypomina tak\u017ce w niemal hymnicznym, mrocznym i niesamowicie zmys\u0142owym \u201eDon\u0092t Break My Heart\u201d oraz w kawa\u0142ku tytu\u0142owym, kt\u00f3ry wedle s\u0142ow Tigi, nadaje p\u0142ycie emocjonalny ton jako wizja jego \u201eidealnego \u015bwiata mi\u0142o\u015bci, muzyki pop, nieokie\u0142znanej wyobra\u017ani\u201d. Na albumie nie mog\u0142o zabrakn\u0105\u0107 te\u017c znanego wcze\u015bniej z reklamy i \u015bwiatowych parkiet\u00f3w \u015bwietnego singla \u201eBugatti\u201d. Zamykaj\u0105ca ten zestaw udana ballada \u201eBlondes Have More Fun\u201d to wyra\u017any uk\u0142on w stron\u0119 80\u2019s popu spod znaku Soft Cell czy Pet Shop Boys.<\/b> \u015awietny klasyczny fina\u0142 znakomitego albumu.<\/p>\n
\u201eNo Fantasy Required\u201d to kr\u0105\u017cek, kt\u00f3ry nie mie\u015bci si\u0119 w \u017cadnych normach, tak jak jego tw\u00f3rca – wychowany w hippie\u2019sowskiej komunie na indyjskim Goa, dorastaj\u0105cy w bohemiarskim Montrealu, od lat w\u0119druj\u0105cy miedzy kontynentami. Tiga w r\u00f3wnej mierze otwarty jest na Sztuk\u0119, co na Zabaw\u0119 – szcz\u0119\u015bliwie nie brakuje mu fantazji ani talentu, by swoj\u0105\u00a0wizj\u0119 zrealizowa\u0107 w tak atrakcyjnej formie.<\/p>\n
\u201eStylishly haughty electropop\u201d\u00a0The Guardian\u00a0\u2605\u2605\u2605\u2605<\/p>\n
\u201cHe\u2019s back, and he\u2019s burning bright\u2026 \u2018No Fantasy Required\u2019 is everything we wanted and more\u201d\u00a0Mixmag 9\/10\u00a0(Electro \u2018Album of the month\u2019)<\/p>\n
\u201cExpansive, ambitious and deliriously fun\u2026\u201d\u00a0Clash 8\/10<\/p>\n
\u201cblending elements of instrumental alongside pop music\u2019s structural catchiness with a finesse that is rarely found these days\u201d\u00a0DJ Mag<\/p>\n
\u201cEffortlessly driving between deliciously wonky techno and heartbreaking synth lines\u201d\u00a0Metro\u00a0\u2605\u2605\u2605\u2605<\/p>\n
\u201cGreat songwriting and pop sensibilities fuse with razor-sharp studio work and a canny knowledge of the dance floor, delivered with disarming levels of melancholy\u201d\u00a0DJ Mag 8.5\u00a0(On \u2018Don\u2019t Break My Heart\u2019)<\/p>\n
Tiga \u201eBugatti\u201d<\/p>\n